امروز جمعه , 02 شهریور 1403
شنبه تا پنج شنبه - 9 صبح الی 20 عصر
دانلود تحقیق درمورد عوامل مؤثر در خواص فيزيكي و مكانيكي چوب گردو
![دانلود تحقیق درمورد عوامل مؤثر در خواص فيزيكي و مكانيكي چوب گردو](/content/productpic/defaultpic_6.jpg)
با دانلود تحقیق در مورد عوامل مؤثر در خواص فيزيكي و مكانيكي چوب گردو در خدمت شما عزیزان هستیم.این تحقیق عوامل مؤثر در خواص فيزيكي و مكانيكي چوب گردو را با فرمت word و قابل ویرایش و با قیمت بسیار مناسب برای شما قرار دادیم.جهت دانلود تحقیق عوامل مؤثر در خواص فيزيكي و مكانيكي چوب گردو ادامه مطالب را بخوانید.
نام فایل:تحقیق در مورد عوامل مؤثر در خواص فيزيكي و مكانيكي چوب گردو
فرمت فایل:word و قابل ویرایش
تعداد صفحات فایل:16 صفحه
قسمتی از فایل:
خــــاك
خاكها از سه نظر فيزيكي ، شيميايي و حياتي ( بيولوژيكي ) در رشد و نمو و باروري گياه اثر مي گذارند .
1ـ بهترين خاك از نظر شرايط فيزيكي براي پرورش گردو ، خاكهايي با بافت متوسط ، ساختمان مناسب با تحلخل كافي ، عمق حدود 5/1 – 1 متر ، نفوذ پذيري متوسط ( 2 – 5/1 متر در روز ) ، تهيه مناسب و زهكشي مطلوب مي باشد .
- خاكهاي خيلي سبك و سنگريزه دار ، خاكهاي سنگين رسي ، خاكهاي كم عمق ، خاكهاي زه دار بدون زهكشي و خاكهاي خيلي ( آهكي و سديمي نبايد براي كاشت درخت گردو انتخاب شوند( .
- ترميم خاك از نظر فيزيكي تا حدودي امكان پذير است ، هر چند در اكثر موارد بدلائل اقتصادي عملاً بايد از آن صرف نظر كرد .
افزودن رس يا شن با خاك ، افزودن مواد آلي و كمپوست ، عمليات خاكورزي مناسب ، كشت سبز موقت يا دائم ، مالچ پاشي و ايجاد زهكشي – مناسب در صورت صرفه اقتصادي راههاي اصلاح شرايط فيزيكي خاك مي باشند .
2) بهترين خاك از نظر شرايط شيميايي براي درختان گردو ، خاكهاي داراي اسيديتا متوسط يا خنثي ( PH حدود 5/7 – 5/6 ) بدون مشكل شوري مي باشد . ( گردو از درختان خيلي حساس به نمك و شوري مي باشد) .
- خاكهاي آهكي و قليايي و شور و همچنين خاكهاي خيلي اسيدي هم مناسب كاشت درختان گردو نيستند .
افزودن مواد آلي و كمپوست ، استفاده از كودهاي شيميايي با مبناي اسيدي مثل سولفات آمونيوم ، افزودن گوگرد قابل تبديل به خاك و يا دادن مقداري آهك هم در صورت صرفه اقتصادي از راههاي اصلاح شيميايي خاك مي باشند .
تـــــغذ يـــه :
موضوع تغذيه يا تأمين مواد غذايي مورد نياز ما بعد از شرايط اقيمي دومين مسئله از نظر اهميت در پرورشي درختان ميوه محسوب مي شود .
عناصر لازم براي تغذيه گياهان عبارتند از : كربن ، اكسيژن ، هيدروژن ، ازت ، مس ، پتاسيم ، گوگرد ، كلسيم ، منيزيوم ، آهن ، فسفر ، بر ، روي ، منگنز ، موليبون و كبالت از اين 16 عنصر ، سه عنصر كربن ، اكسيژن و هيدروژن از هوا و آب و بقيه بوسيله ريشه ها از خاك جذب مي شوند و يا در صورت محلول پاشي بر روي اندامهاي هوايي از راه برگ يا شاخه ها و جوانه ها جذب مي گردد . منبع تأمين آنها هم كودهاي شيميايي معدني يا آلي مي باشد . البته عناصر ديگري مانند سديم ، سيليسم ، كلر ، آلومينيم ، سلفيم ، ليتيم و يد نيز كم و بيش در تركيب بعضي گياهان مشاهده مي شوند كه نقش و تأثير آنها هنوز به درستي معلوم نشده است .
براي تأمين عناصر غذايي مورد نياز گياه بوسيله كودهاي شيميايي ، بهترين روش ، مصرف خاكي و به روش چالكود مي باشد ( چاله هايي به قطر و عمق حدود 50 – 40 سانتيمتر در سايه انداز درخت و در مسير آب ) .